Canal de l'Oise à l'Aisne

Vlak na Chauny buigen we af naar het Canal de l'Oise à l'Aisne. We picknicken bij een mooie aanlegplaats in l'Avaloire en kiezen een plaatsje voor de nacht bij Pinon. Daar is een prachtige aanlegplaats gemaakt, maar de plaatselijke jeugd heeft de picknicktafels als hangplek uitgekozen dus we houden wijselijk maar een beetje afstand en kiezen een ligplaats schuin aan de overkant. Pal naast de brug blijkt er een grote Carrefour-supermarkt te zijn dus we hoeven maar een paar stappen te lopen om van alles weer voorraden in te slaan. Voor de volgende dag is zonnig en warm weer voorspeld. We varen naar Pargny-Filain. Direct na de sluis is een aanlegsteiger. Die blijkt vol te liggen maar we kunnen afmeren naast een verlaten kruiser. Aan de overkant van de brug ligt het Lac de Monampteuil: een schitterend aangelegd recreatiepark met een groot strand. We lopen erheen en gaan heerlijk zwemmen en zonnebaden. 's Ochtends gaan we door de 2 kilometer lange tunnel van Braye, waar een enorme afzuiginstallatie de dieseldampen uit de tunnel moet afvoeren als er veel (grote) schepen achter elkaar passeren. Daarna zakken we via een aantal sluisjes af naar Bourg-et-Comin, passeren het aquaduct over de Aisne en gaan bij het gehucht Maizy voor de wal. Het is dan inmiddels bloedheet. Een passerend dametje weet ons te vertellen dat er in het dorp aan de overkant, Beaurieux, allemaal winkels zijn. Na 3 uur besluiten we de hitte te trotseren en erheen te lopen, want het zou volgens haar na de brug nog maar een kilometer zijn. Jaja. Om bij de brug te komen en die te passeren zijn we al een kilometer verder. Dan is het inderdaad ongeveer een een kilometer naar het plaatsnaambord Beaurieux, maar voordat de winkels beginnen is het nóg eens twee kilometer lopen en wel vrij steil bergopwaarts! De thermometer wijst inmiddels 43 graden celcius aan. Dit trekken we echt niet. Gelukkig is er een café restaurant dat ook nog airco blijkt te hebben. We laven ons aan ijskoude Orangina en worden de nieuwe beste vrienden van de herbergier. Zonder boodschappen keren we terug naar de boot en gaan heerlijk zwemmen in de Aisne. Brood kunnen we de volgende ochtend halen in Maizy.

Canal des Ardennes

Het blijft nog even heet. Op het water is het gelukkig goed uit te houden en we varen met een sukkelgangetje (je mag hier maar 6 km/uur en er zijn de nodige sluizen) naar Berry-au-Bac. Dat is een bemande sluis waar we onze afstandsbediening voor de automatische sluizen die we tot nu hebben gehad, moeten inleveren. De sluiswachtster vertelt dat voor die avond zwaar onweer is voorspeld. We meren af aan de kade bij Guignicourt waar we boodschappen kunnen doen bij een Carrefour (en Bouke aan een Franse dame de weg vraagt!) Het onweer barst om 9 uur los en gaat gepaard met loeiharde windstoten en een gigantische wolkbreuk. Als we de volgende ochtend verder varen, blijken er tientallen bomen ontworteld te zijn en enkele daarvan zijn dwars over het kanaal gevallen. Het lukt ons nét om er langs te manoeuvreren. Bij de sluis van Vieux-les-Asfeld hebben we drie kwartier oponthoud omdat de deuren niet werken. De VNF dus maar gebeld en 20 minuten later is er al een mannetje die ervoor zorgt dat we even later de sluis toch kunnen passeren. In Asfeld stoppen we om te picknicken en aan de kade van Chateau-Porcien kiezen we een ligplaats voor de nacht. De volgende dag schijnt volop de zon maar de temperatuur komt niet hoger dan 21-22 graden. Kortom, fantastisch weer. We leggen bij Givry even aan om een stukje stokbrood te eten en varen dan door naar het leuke plaatsje Attigny, dat de laatste stop is voor de grote sluizentrap van Chesne. Dan moeten we over een totale afstand van minder dan 8 kilometer maar liefst 28 sluizen passeren, oftewel elke 300 meter een sluis. En we gaan bergopwaarts dus dat betekent hard werken om de boot goed aan de kant te houden, want het water kolkt met een rotgang de sluizen in.

Sluizentrap

We zijn gelukkig vroeg wakker en al vóór half negen gooien we los. Naar de sluizentrap is het ongeveer een uurtje varen. Eerst nog door twee sluizen aan de voet van de helling en dan begint de echte trap. Het is echt teamwork. Marcella staat zo hoog mogelijk op dek met de pikhaak om ver boven haar hoofd de landvast om de bolder te haken. Het verval in de sluizen bedraagt gemiddeld zo'n 3 meter en er zijn geen verhaalpotten. Bouke neemt de lijn dan over en Marcella haakt op de voorplecht een haak om het sluistrappetje als extra steun bij het schutten. Dan losmaken, motor starten, sluis uitvaren en meteen de volgende sluis weer invaren en opnieuw beginnen. Hier kan echt geen sportschool tegenop. We komen op de trap in totaal vier tegenliggers tegen, maar zelf schutten we alleen en dat komt de snelheid ten goede. We presteren het om al in 3 uur en 45 minuten boven te zijn, terwijl er in de boeken tussen de 5 en 7 uur voor staat. Na de laatste sluis is het nog maar een kilometer of twee naar het plaatsje Le Chesne, waar we blijven liggen om even bij te komen van alle vermoeienissen.

Na Chesne volgen we het prachtige Canal des Ardennes met z'n glooiende hellingen, mooie vergezichten en lieflijke dorpjes tot Pont à Bar. Daarna draaien we de Maas op. Een hele verademing om weer eens met een snelheid van 12 km/u op zo'n brede rivier te kunnen varen na wekenlang met 6 km/u te hebben getuft op smalle kanalen. Nog drie sluizen en dan zijn we in Charleville-Mézières. Daar blijven we tot maandag liggen. Dan varen we door richting Révin, maar het is zulk mooi weer dat we het om een uur of 14.00 al voor gezien houden en afmeren aan de over bij kilometerpaal 48, net voorbij het dorpje Laifour. Marcella gaat er heerlijk zwemmen.

Daarna blijven we de Maas volgen. Dinsdag kiezen we een ligplaats in het schilderachtige dorpje Villereux-Wallerand. Dat is onze laatste overnachting in Frankrijk. Woensdag gaan we de Belgische grens over en varen we door naarDinant.