's Morgens natuurlijk lekkere taartjes gehaald bij de Konditorei want ik ben jarig. Eigenlijk waren we van plan nog een dagje te blijven liggen en wat te gaan fietsen in de omgeving, maar het weer is niet echt aanlokkelijk: koud en bewolkt. Dus we schuiven toch maar weer een stukje op. De natuur wordt steeds mooier. De rivier rijgt de meren aaneen als een snoer kralen.
Afwisselend varen we door smal water en over brede meren, omzoomd door bossen en heuvels. Overal rust en ruimte. Helaas zien we nergens de zeearenden die in dit gebied moeten voorkomen. Hopelijk komen we die verderop nog tegen. Het blijft de hele dag bewolkt, maar het is droog dus we klagen niet. Een eindje voor Canow pikken we een zeilboot op met pech en slepen deze naar de sluis. Daar is een hele opstopping van pleziervaart. We moeten drie schuttingen voor laten gaan en dat duurt alles bij elkaar ruim een uur. Bij Mirow staan allemaal kleine boothuisjes op palen, het lijkt wel of we in Thailand of Cambodja varen. In Mirow vinden we een ligplaats in het piepkleine stadshaventje, eigenlijk gewoon een sloot met een steiger. We
bezoeken het 'Paleis van de drie Koninginnen' en lopen wat rond in het stadje. Als we later aan boord een verjaardagsdrankje nemen, komt de havenmeester langs. Ze hebben hier een rare manier van rekenen: een dubbeltje per meter per uur. Verplicht te betalen van
18.00 tot 09.00 uur, oftewel 15 uur. Dat is dus gewoon 1,50 per meter, wat in ons geval neerkomt op 13.50 per nacht. Daarmee is dit armetierige haventje meteen de duurste overnachting van de hele reis. Het grappigst is de borg van 10 euro die we moeten betalen voor de
sleutel van de wc. De havenmeester zegt dat hij ons dat geld morgenochtend om 08.30 uur weer komt teruggeven. Daarna mogen we de sleutel gewoon houden totdat we weggaan. Bij vertrek de sleutel graag in de brievenbus gooien. Waarom dan die borg? Doorgeschoten ambtenarij. Het blijft toch een beetje DDR.

Sluizen: 4. Motoruren: 4.8