De laatste dagen waren er problemen met de server en/of met mobiel internet, waardoor we geen verhalen en foto's konden uploaden. Nu zijn we in Charleville en hebben we een fantastische verbinding, dus er is weer nieuws!

Dinsdag 12 mei: Maastricht

Overal in Nederland is het mooi weer, alleen in Maastricht regent het. Tijd dus om de emails te checken en de reacties op de website te lezen. Allemachtig, wat een leuke reacties allemaal. Hartelijk dank lieve mensen! Na thuiskomst zullen we met jullie allemaal weer eens uitgebreid bijpraten. Verder de tijd maar gebruikt om wassen te draaien. Aan het einde van de middag komt de zon er een beetje door en gaan we de stad in. Lekker een terrasje gepikt op het Vrijthof en er ook gegeten. Morgen zouden Wout en Hannie bij ons aan boord komen en donderdag meevaren naar Luik, maar we zeggen de afspraak af omdat we een flinke misrekening in de tijd hebben gemaakt. De sluizen zorgen voor veel meer oponthoud dan we dachten. We willen het liefst langzaam varen en elke dag al rond vier uur een ligplaats hebben zodat we nog wat kunnen lopen en fietsen, en dat betekent dat we elke dag onderweg zullen zijn om op tijd in Parijs te zijn. Maar dat is niet erg want we tuffen rustig en genieten onderweg enorm van het uitzicht en de plaatsjes waar we door komen.

Woensdag 13 mei: Maastricht – Huy (Hoei)
Afstand: 58 km. Sluizen: 4. Vaaruren: 7.7. Weer: zon, 21 graden.

Om 9 uur gaan we door het sluisje van 't Bassin en varen de Maas op. Er staat een sterke stroom van wel 7 km per uur, dus we komen niet zo snel vooruit. Om 10.30 zijn we bij Ternaaien (Lanaye) en we worden al snel geschut. We gaan door de grote sluis. Veertien meter omhoog is behoorlijk indrukwekkend, maar het gaat gesmeerd. Marcella had van tevoren gezegd dat het haar dun door de broek zou lopen bij zo'n hoge sluis en dat is ook bijna het geval. Alleen komt dat niet van de zenuwen maar van de niet zo jofele tonijnsteak die ze gisteren in Maastricht heeft gegeten. Bij de sluis tonen we onze internationale bootpapieren en dan varen we zomaar in België. De sterke stroom is een nieuwe tegenvaller. Het is al bijna half vier als we Luik voorbij zijn en door de sluizen van Fémalle gaan. We hebben geen marifoon (sinds 1 januari wel verplicht in België!) maar de sluiswachter knippert met het groene licht ten teken dat wij voor onze beurt naar binnen mogen, omdat er naast een groot binnenschip nog net een plaatsje vrij is. Om 18.00 komen we aan in Huy. De haven ligt pal tegenover de kerncentrale maar ach, we zijn op doorreis.

Donderdag 14 mei: Huy – Namen
Afstand: 36 km. Sluizen: 2. Vaaruren: 4.1. Weer: zon, 23 graden.

We vertrekken om 9 uur. Het industriegebied laten we achter ons en de omgeving wordt nu steeds mooier. Om 11.30 passeren we de sluis van Andenne en om 13.30 komen we uit de sluis bij Namen. Daar is het een oorverdovend lawaai van toeterende tractors. Lange rijen, op alle bruggen en zover het oog strekt, van demonstrerende boeren die naar het Waalse parlement in Namen rijden. We blazen het “wij gaan door met de strijd” op de scheepshoorn en worden met enthousiaste armzwaaien door de boeren begroet. Om 14.00 liggen we afgemeerd aan de passantensteiger. We sluiten de boot af en gaan meteen de stad in. Eerst de citadel natuurlijk beklimmen, een kopje koffie drinken en het uitzicht bewonderen en dan door het centrum slenteren en een terrasje pikken. 's Avonds begint het (hard) te regenen, maar als het later weer droog wordt lopen we nog een heel eind door de stad.

Vrijdag 15 mei: Namen – Dinant
Afstand: 28 km. Sluizen: 5. Vaaruren: 3.8. Weer: bewolkt en regenachtig, 17 graden.

Het havenkantoor gaat pas om 10.00 uur open, dus we gebruiken de ochtend om de boot binnen en buiten schoon te maken. We willen tanken, maar de bediende kan de sleutel niet vinden. Uiteindelijk kunnen we pas om 10.30 vertrekken. Dan moeten we ook nog vrij lang wachten voor de sluis, zodat we pas om goed 11 uur op weg zijn. De Maas wordt nu steeds mooier, maar helaas komen we ook steeds meer drijfhout en andere rotzooi tegen. Soms moeten we slalommen tussen de grote takken, stronken tot zelfs hele bomen aan toe. De oorzaak blijkt een eindje verderop: ze zijn aan het baggeren en woelen alles los. Aan de oevers prachtige villa's en mooie kerkjes. Om 15.45 komen we aan in Dinant. Het regent, maar tussen de buien door hebben we genoeg tijd om de stad te bezichtigen en boodschappen te doen.

Zaterdag 16 mei: Dinant – Givet
Afstand: 23 km. Sluizen: 4. Vaaruren: 3. Weer: zon, harde wind.

We vertrekken om 9 uur en genieten van een geweldig mooie route door de Ardennen. Elke bocht van de rivier is weer anders: een mooi chateau of een klein dorpje, brede dalen of hoge rotsen, beboste hellingen – alles is even mooi. Om 12 uur varen we onder het hoge viaduct van Heer door en passeren we de Franse grens, Bij écluse 59 “les 4 cheminées” kopen we het vignet voor vier weken varen op de Franse waterwegen. Dat kost bijna 100 euro maar we krijgen daarvoor ook de afstandsbediening waarmee we onderweg zelf de automatische sluizen in werking kunnen stellen. Om 13.00 zijn we in Givet en we besluiten hier te overnachten. Het is een leuk plaatsje en we doen boodschappen bij de plaatselijke bakker en slager voor het ultieme Franse vakantiegevoel. 's Avonds is er op de rivier, vlak voor onze neus, een grote rampenoefening van brandweer, politie en ambulance. Het begint te regenen en de barometer zakt naar 995. Marcella probeert een nieuw verslag op de website te zetten, maar om de een of andere reden werkt die niet.

Subtotaal tot Franse grens: 469 km, 61.8 vaaruren, 41 sluizen.

Zondag 17 mei: Givet – Les Dames de Meuse
Afstand: 42 km. Sluizen: 10. Vaaruren: 6.6. Weer: regen.

Wat is wijsheid? We waren van plan vandaag in Givet te blijven liggen en een fietstocht te maken. Maar het regent pijpenstelen. Blijven we aan boord en gaan we een boekje lezen? Of gaan we toch maar varen en zien we zo nog wat van de omgeving? We besluiten het laatste, mede omdat de Duitse buren ook vertrekken en we dan tegelijk op kunnen varen; dat scheelt in de wachttijd voor sluizen. Om even over negenen gooien we los. Bij het sluisje van Trois Fontaines moeten we vrij lang wachten, maar om 9.45 worden we geschut en meteen daarna varen we een 1200 meter lange pikdonkere tunnel in. Een geweldige ervaring! Aan het einde moeten we nog door het sluisje van Ham en om 10.20 varen we weer op de Maas. De extra lange landvasten van 20 en 30 meter die we hebben meegenomen, blijken geen overbodige luxe te zijn. In de sluizen liggen de bolders hoog en ver van de kade muur, maar met de pikhaak kunnen de landvasten er mooi omheen worden gelegd. Waar we ook blij mee zijn, zijn de zeilhandschoenen tegen de viezigheid en voor extra grip, en de speciale sluishaak die de watersportwinkelier ons had aanbevolen. We krijgen nu ook voor het eerst te maken met de automatische sluizen. Het blijkt een ingenieus en heel simpel systeem. Alles gaat vlot tot we om 11.20 bij de sluis van Montigny komen. Er is wrakhout tussen de deuren geraakt en hij slaat op dubbel rood: storing. We bellen de nummers die op de kaart staan maar die blijken buiten gebruik te zijn. Gelukkig komt er een half uur later toch een mannetje van het VNF die de sluis handmatig voor ons bedient. Het is al na twaalven als we uit de sluis komen en dan breekt de zon door. We besluiten in het leuke plaatsje Haybes af te meren en daar alsnog die geplande fietstocht te gaan maken. Maar als we in Fumay zijn begint het weer te miezeren. We keren terug en starten de motor: dan maar doorvaren naar Révin. In Révin moeten we na de sluis opnieuw door een tunneltje. Pal daarna zou er een passantenhaven moeten zijn, maar we zien 'm niet en voor we het weten komen we alweer bij de volgende sluis. Nou ja, dan maar doorvaren naar Laifour. Maar bij sluis 48 met de welluidende naam “Les Dames de Meuse” houdt het op: ook op storing en geen hulp voorhanden. Aan de overkant is gelukkig een stukje oever zonder stenen en daar meren we af met behulp van de meegenomen spitten. Ook de loopplank van tante Aat bewijst nu goede diensten.