Maandag 18 mei: Dames de Meuse – Charleville
Afstand: 35 km. Sluizen: 6. Motoruren: 5. Weer: Zon

's Ochtends worden we wakker van de vogels, de zon en een zacht 'klonk, klonk' van golfjes tegen de romp, veroorzaakt door een péniche (Franse spits) die uit tegengestelde richting door het sluisje komt. Het werkt dus weer! Met een kopje koffie zitten we aan dek te genieten van de vrije natuur. In de wijde omtrek geen mens te bekennen. Het is bladstil en er stijgt een lichte damp op van het water. Om 8.45 schutten we door het sluisje en varen langs de 'Rochers des Dames de Meuse”: een ongelofelijk mooi stuk van de Maasvallei in de Franse Ardennen. Onderweg trekken we veel bekijks. Menig Fransman vormt een 'o' met duim en wijsvinger ten teken dat onze mooie Favoritekruiser gewaardeerd wordt. Daar zijn we natuurlijk heel trots op. De natuur blijft de hele weg prachtig en om 14.00 uur zijn we al in Charleville Mézières. We kiezen een ligplaats in de moderne passantenhaven. Charleville staat bekend als de hoofdstad van de Franse Ardennen en als wereldhoofdstad van de Marionetten. Beroemd is het Place Ducale. Een mooi plein, met natuurlijk volop terrasjes.

Dinsdag 19 mei: Charleville

De barometer gaat flink omhoog, de zon schijnt en het is 23 graden. 's Morgens gauw even het beddengoed en wat kleren wassen en op de fiets wat boodschappen halen. 's Middags lopen we naar Mézières aan de andere kant van de Maas en bezichtigen de basiliek met de mooie ramen van Dürbach.

Woensdag 20 mei: Charleville – Chesne
Afstand: 45 km. Sluizen: 9. Motoruren: 6.1. Weer: zon, 23 graden.

We staan vroeg op want we hebben veel sluizen voor de boeg en het is een aardig eindje varen. Om 08.10 varen we de haven al uit, maar bij de sluis van Mézières moeten we bijna een half uur wachten voor wij geschut kunnen worden. De sluiswachter vertelt dat de volgende sluis gestremd is omdat daar een fiets van een huurboot in het water is gevallen. Die hadden ze op dak gelegd en niet vastgebonden. Foutje.. Gelukkig wordt de fiets er vrij snel uit gedregd, dus de vertraging valt mee. Er staat hier nauwelijks stroom en dat scheelt een stuk. Het is heerlijk rustig. Bij Nouvion sur Meuse komt een vrachtboot van de andere kant en is er maar nauwelijks ruimte om te passeren. Als hij voorbij is zien we achterop 'Leeuwarden' staan en zij zien ons 'Twellegea'. Fryslân boppe! We zwaaien tot we de bocht om zijn. Verderop drijven kadavers van kalveren in het water. Ongelukje of gedumpt? Na Dom le Mesnil slaan we rechtsaf het Canal des Ardennes in en om 12 uur zijn we bij Pont à Bar. Daar tanken we. De pakking van de dieselolietank lekt en Bouke wil een stukje van een oude binnenband om zelf een nieuwe pakking uit te kunnen snijden. De vriendelijke garagehouder begrijpt de bedoeling en komt met het juiste stukje rubber aanzetten. Nu nog vijf geautomatiseerde sluizen (lang leve de télecommande) en dan zijn we om vier uur in Chesne.

Donderdag 21 mei: Chesne – Rethel
Afstand: 34 km. Sluizen: 32 (!). Motoruren: 7.8. Weer: zon, 22 graden.

Vandaag is D-Day: na elke dag steeds verder te zijn gestegen komen we nu bij de grote sluizentrap van het dal van Montgon, waarbij we d.m.v. 26 sluizen 75 meter gaan dalen. Het is mooi weer, dus het dakje gaat er weer af. Om 9 uur zijn we bij de eerste sluis. De sluiswachter noteert onze gegevens en we moeten onze geliefde télecommande, de afstandsbediening, inleveren. Hierna gaat alles automatisch. We varen de sluis uit en meteen de volgende sluis in. Het verval bedraagt steeds ca. 3 meter. Twee of drie sluizen achter elkaar, dan een paar meter niets en dan weer twee of drie. Helaas kronkelt de 'trap' zodat je geen overzicht krijgt van de totale hoogte, maar het is een feestje om dit mee te maken. We gaan als een tierelier: sluis uit, sluis in. Op internet hadden we gelezen dat het handig is om tevoren koffie te zetten en broodjes te smeren, want daar heb je tijdens dit constante schutten geen tijd voor. Gouden tip! We doen de trap in de recordtijd van 4,5 uur en zijn dus al om 13.30 beneden bij Semuy. Dan volgen nog twee sluizen kort op elkaar en zo komen we al vroeg bij Attigny. Daarna volgen over een afstand van 20 kilometer nog 4 sluizen. Die zijn ook automatisch, maar nu moeten we ze bedienen door te draaien aan een lange stok die boven het water hangt. In de sluizen nog steeds de vertrouwde blauwe stang om het schutten te starten. Om 16.30 meren we af aan de kade in Rethel. Kort daarna komt er een onweersbui maar daarna klaart het weer op.

Vrijdag 22 mei: Rethel – Berry au Bac
Afstand: 42 km. Sluizen: 8. Motoruren: 5.7. Weer: zon, 24 graden.

De zon schijnt en we vertrekken al om 8 uur. Om 8.30 schutten we door de sluis van Acy Romance: de honderdste van onze reis! Bij de sluis van Nanteuil sur Aisne werkt de draaistang niet, maar toevallig passeert net iemand van de VNF en die bedient 'm voor ons. Het is een schitterende tocht. Voorbij Asfeld gaan we het Canal Latéral d'Aisne op. We zijn de enigen op het water en varen lekker langzaam. We zien veel libelles en zelfs een ijsvogeltje. Veel vissers langs de kant en we ontmoeten bedevaartgangers onderweg naar Santiago de Compostella. De sluis van Pignicourt werkt met een elektronisch oog in plaats van met de draaistang. We varen een paar keer heen en weer maar het oog ziet ons niet. Gebeld met het controlecentrum in Berry au Bac en binnen een kwartier is er een mannetje, ondanks dat het lunchtijd is. Om 15.00 liggen we afgemeerd in Berry au Bac: de hele kade voor ons alleen en het mooiste weer van de wereld.

Zaterdag 23 mei: Berry au Bac – Soissons
Afstand: 49 km. Sluizen 6. Motoruren: 5.3. Weer: zon/halfbewolkt, 23 graden.

's Morgens zon en een strakblauwe lucht. Marcella gaat al vóór half acht een baquette halen bij de bakker om de hoek en even over achten schutten we door de sluis van Berry au Bac. Daar krijgen we een nieuw télecommande-kastje voor de sluizen op onze vervolgroute. Bij Celles gaat het kanaal over in de rivier de Aisne. Onderweg een paar mooie dorpjes. We komen nu ook meer beroepsvaart tegen. Alles gaat verder voorspoedig en het is nog geen twee uur als we afmeren aan de kade van Soissons. Daar blijken alle voorzieningen pas medio juni open te gaan, dus de douche waar we ons zo op verheugd hadden, moet nog een dagje wachten. We kunnen hier watertanken maar er zit geen kraan aan de leiding. We hebben de wereld aan koppelstukken bij ons, doch hiervoor is een heel apart verbindingsstuk nodig. In de stad vinden we na een eind lopen een bricolage en een aardige winkelmeneer heeft precies wat we zoeken voor maar 80 cent. Morgen gaan we naar Compiègne en donderdag of vrijdag hopen we in Parijs te zijn!