Zeeland, Rotterdam, Delft, Leiden, Amsterdam

13-24 juli

Zeeland was heerlijk. In Goes liggen we twee nachten en maken we nog een mooie fietstocht langs Kapelle, Wemeldinge en Kattendijke. Het was onze bedoeling om maar één nacht aan het eilandje in de Grevelingen te gaan liggen, maar omdat donderdag een flinke storm opstak met windstoten van wel 8 bft blijven we ook daar een extra dagje. Geeft niks. Het is er rustig en we kunnen er heerlijk zwemmen.Bovendienis dit een mooie gelegenheid om de boot van binnen weer eens goed schoon te maken. Walter en Attie zijn ook verwaaid en blijven nog nachtje in Willemstad liggen. De volgende dag, als de zon weer volop schijnt, ontmoeten we elkaar in Oude Tonge. Leuk plaatsje maar de vaart erheen is zowat dichtgegroeid met wier, datzich in dikke slierten rond de schroef wikkelt. Ach, even vol achteruit slaan en de boel schiet weer los.

Zaterdag 17 juli varen we gezamenlijk naar Middelharnis. We komen er midden in het dorp te liggen en een paar ligplaatsen verder ligt iemand die z'n keyboard heeft meegenomen en rond borreltijd geweldige jazznummers ten gehore brengt. Heerlijk ontspannen. 's Zondags is er weinig wind en niet te warm dus we gaan met Attie een eind fietsen naar Herkingen en Dirksland. 's Avonds gaan we mosselen eten aan de haven.

Maandag de 19de scheiden onze wegen weer. Wij gaan naar Rotterdam! We varen over de Nieuwe Waterweg langs alle grote havens van de stad en worden gepasseerd door grote Spidoboten en schepen van de havendienst. We hebben prachtig zicht op de skyline van Rotterdam met de Erasmusbrug. Pal naast de Euromast is de Parkhaven die we invaren. Nog even door de lange, smalle sluis met de rare trommeldeur en dan komen we bij de passantenhaven van Delfshaven. We lopen die middag naar het centrum van de stad, maar dat blijkt nog een heel eind te zijn.

De 21ste varen we naar Delft. Stom toevallig komen daar even later nog twee Super Favoriten bij te liggen: de Elle Line van Wim en Trudy Battist en de Tulsa Time van Piet en Greet uit Apeldoorn (geen leden van de club). Achter ons ligt notabene ook nog een schitterend gerestaureerde Kaagkruiser! Delft is erg mooi en we lopen/slenteren weer heel wat kilometertjes, afgewisseld met terrasbezoek natuurlijk want het is warm enons vochtgehalte moet op peil gehouden worden. We bekijken de Nieuwe Kerk uitgebreid en gaan naar het Prinsenhof. De volgende dag gaan we naar Leiden. De passantenhaven is vol dus we krijgen een ligplaats aan het park.

Van Leiden varen we naar Uithoorn (veel goede ligplaatsen en leuke bootburen) en de volgende dag over de Amsteldoor naar de Sixhaven van Amsterdam. Door Amsterdam varen is weer een heerlijk feestje, vooral ook omdat nog steeds alle dagen de zon uitbundig schijnt. We 'doen' de Bijenkorf en gaan daarna nog even wat drinken bij Americain op het Leidse plein.

Zaterdag 24 juli gaan we naar Volendam. Daar willen we zondags blijven liggen en dan een excursie naar Marken maken, fietsen mee. Het plan is om 's maandagsdoor naar Enkhuizen te varen endinsdag over te steken naar Stavoren. Maar als de wind uit de verkeerde hoek waait, wordt het waarschijnlijk Urk en gaan we verder binnendoor naar Lemmer. Woensdag of donderdag denken we dan thuis te zijn.

Gent, Vlissingen, Middelburg, Goes

Over de Schelde, met een overnachting in Dendermonde, varen we dinsdag 6 julinaar Gent. Ook daar komen we prachtig in het centrum te liggen: Portus Ganda. We maken een stadswandeling en kijken aan boord naar Nederland-Uruquay: 3-2! Alle dagen weer zon en warm. Heerlijk. De volgende dag bekijken we weer een ander deel van Gent en bezichtigen het kasteel Gravensteen.

Van Gent varen we 8 juli naar Terneuzen. Daar komen we rond het middaguur aan bij de sluis en schutten om 12.30. Omdat het om 13.00 u. hoogwater is besluiten we gebruik te maken van het uitgaande tij endoor te varen naar Vlissingen. De Westerschelde is een geweldige ervaring. We wanen ons een beetje op zee want het is tenslotte een open verbinding en om ons heen varen joekels van vrachtschepen en zeeslepers. Loodsboten scheuren met een rotvaart voorbij en zorgen voor angstig hoge golven, maar alles blijft gelukkig heel aan boord.

In Vlissingen bemachtigen we een ereplaatsje in de gezellige vissershaven: gewoon dwars aan de steiger en als enige niet in een box. We zijn een bezienswaardigheid en maken met veel mensen een praatje. 's Avonds flaneren we natuurlijk over de boulevard en drinken koffie in een strandtent.

Vrijdags (9 juli) doen we 's ochtends nog even wat boodschappen en varen dan naar Middelburg. We eten er heerlijk in het clubhuis. De volgende ochtend komen al vroeg Pleuni en Henk aan boord en varen gezellig een dagje met ons mee. We meren tussen de middag af aan een landje in het Veerse Meer en varen 's middags naar Veere waar we pal voor de markt een ligplaats krijgen. 's Avonds wordt noodweer verwacht maar het blijft bij een donderslag en twee harde regenbuien.

Zondag 11 juli is het weer schitterend weer. Vlak buiten de stadswal van Veere is een mooi strandje aangelegd waar we heerlijk kunnen zwemmen. 's Avonds kijken we in het clubhuis met een grote ploeg enthousiaste oranjefans naar de WK-finale tegen Spanje. Helaas, Spanje wint, het is toch een fijne avond en we praten nog lang na met de boot-buren.

Maandag 12 juli varen we naar Goes. Het is nog droog als we vertrekken, maar daarna komt er onweer en zware regenbuien. Het deert ons niet want we zitten binnen lekker droog. En als we bij de sluizen komen is het als bij toverslag droog en komt de zon weer tevoorschijn. In Goes varen we door tot de gemeentehaven in het centrum. De ene plensbui na de andere valt, maar 's avonds wordt de lucht weer strakblauw. Morgen gaan we aan een eilandje in het Grevelingenmeer liggen. Even helemaal niks. Daarna toeren we nog wat meer rond in Zeeland en krijgen dan een paar dagen gezelschap van Walter en Attie. Eind juli is de koek op. Dan gaan we weer richting Friesland.

Biesbosch, Willemstad, Antwerpen

Het is drukkend warm maar prachtig zonnig als we door de Biesbosch varen. Aanlegplaatsen in de smalle kreken zijn veel te benauwd dus zoeken we het ruime water op en gaan daar voor anker. Puur genieten. Lekker zwemmen en boot schoonmaken. De volgende dag gaan we naar het recreatiegebied Aakvlaai maar dat is ons toch te druk, hoewel er nu nog maar een fractie ligt van de boten die hier in het hoogseizoen zijn.

Na de Biesbosch gaan we door naar het oude vestingstadje Willemstad. We mogen er in de havenkom midden in het dorp liggen en gaan heerlijk eten bij 't Pumpke waar we recht voor liggen. Het blijft alsmaar mooi weer. Zon en warm maar op het water is er een heerlijk koel briesje. De volgende dag varen we door naar Tholen, waar we achter de roemruchte Neeltje Jacoba uit Enkhuizenkomen te liggen.

Vrijdag 2 juli stijgt het kwik naar 32 graden (!) en varen we naar Antwerpen. De route loopt dwars door de gigantische zeehaven. Imposant, al die zeekastelen en enorme kranen. We voelen ons net een Spido-boot. We krijgen een ligplaats in het mooie Willemdok in hartje Antwerpen. 's Avonds kijken we in een kroegje aan de haven naar de wedstrijd Nederland-Brazilië. 1-0!!

's Zaterdags naar de 'Vreemdelingenmarkt'. Maar als we er zijn gaat het onweren en keihard regenen. En we hebben het dak vande boot opengelaten! Als we terugkomen is alles doorweekt maar de zongaan weer schijnen dus het droogt snel. Zondag natuurlijk naar de Vogeltjesmarkt. Het is opnieuw warm.Achter ons ligt een 20 meter groot jacht dat ook door Mulder in Voorschoten is gebouwd, net als onze Billie Holiday, die hierbij natuurlijk in het niet valt. De eigenaren van deze luxe 'Marie Hélène' nodigen ons uit voor een koud glaasje rosé op hun zonnedek. We wanen ons even heel rijk!

Amsterdam-Utrecht-Linge-Schoonhoven-Sliedrecht

Vandaag, 28 juni, liggen we in Sliedrecht, notabene op de dag dat Marcella's vader daar precies 92 jaar geleden werd geboren. We hebben een plaatsje in de gemeentehaven, vlak achter het raadhuis. Papa zou het prachtig gevonden hebben. Alles is in dit dorp aan de Merwede is gedrenkt in Van der Wiel (en deels Van der Kreeft) familiehistorie. Morgen gaan we naar de Sliedrechtse Biesbosch, door de Helsluis van overgrootvader Marcelis de Winter, via Moldiep en Wantij. Dan steken we door naar de Brabantse Biesbosch en vervolgens gaan we naar Antwerpen en Gent en terug via Zeeland.

Absoluut hoogtepunt van deze mooie etappe was natuurlijk op vrijdag 25 juni de bruiloft van Anton en Pushpa in Schoonhoven. Beiden zagen ze er fantastisch uit, het weer kon niet mooier, de stemming was uitstekend, leuk feest, geweldige locatie (heerlijk koele binnentuin) fijne mensen, heerlijk eten, in één woord: áf. Lief ook dat zoveel familieleden nog een kaartje hebben gestuurd. Hartelijk dank daarvoor! Het meest bijzondere was natuurlijk wel dat Anton en Pushpa beiden edelsmid zijn en hun eigen trouwringen hebben ontworpen en gemaakt. De avond voor de bruiloft kwamen ze nog even aan boord bij ons eten. Fijn.

Tijdens ons verblijf in Schoonhoven (klein, rustig haventje aan de Lek) hebben we een paar schitterende fietstochten gemaakt, o.a. langs de Vlist naar Oudewater. Het wordt steeds warmer en we gaan steeds heerlijk zwemmen in de Lek. Daarvoor hebben we een dag of vier op de Linge vertoefd, ook al zo'n mooie rivier. We smulden er van de echte Heukelumse krakelingen en Marcella haalde kampeerherinneringen op in Kedichem. Lekker genoten van een paar zonovergoten en volledig ontspannen weken.

Deze tweede etappe begon in Amsterdam. Dat was natuurlijk drukker maar daarom niet minder leuk. Veel bekenden tegen het lijf gelopen, onder andere in het Vondelpark. Annelise en Jan kwamen uit Noorwegen over en logeerden een paar dagen bij ons aan boord. Olof en Sonja, de lieve schatten, brachten ze 's zaterdags helemaal naar ons toe in Amsterdam. We hebben ze eerst een dagje de stad laten zien. 's Zondags zijn we via de Amstel en de Weespertrekvaart naar de Vecht gevaren en overnachtten we in Loosdrecht. 's Maandags 14 juni, op Marcella's verjaardag, voeren we verder over de Vecht naar en door Utrecht. Wat een feest. Alle terrasjes zaten stampvol want het was de eerste WK-wedstrijd van Oranje. De beide doelpunten hebben we niet gezien maar wel gehoord! 's Avonds lekker wat gedronken in een leuk studentenkroegje. De volgende ochtend hebben we Annelise en Jan in Utrecht naar het station gebracht en zijn we zelf nog een dagje blijven liggen op ons rustige plekje aan de Singel.

Daarna volgde zoals gezegd het heerlijk tochtje over de Linge en vervolgens Schoonhoven. Op weg daar naar toe overnachtten we in Vianen. Toen we 's ochtends na het watertanken weg wilden varen kon Bouke opeens geen gas meer geven: morsekabel bleek gebroken! Wat nu? Geen watersportbedrijf in de buurt. Net als we besluiten dan maar op zoek te gaan naar een bushalte en met de bus naar Utrecht te gaan om daar te proberen zo'n kabel op de kop te tikken, komt de man van het bootje naast ons een praatje maken. En laat hij nou precies zo'n kabel als reserve aan boord hebben!! Waarschijnlijk is hij de enige in Nederland, want zoiets neemt niemand extra mee. Wat een enorm gelukkig toeval! Bouke zet de nieuwe kabel er in en we kunnennaar Schoonhoven varen. Goddank gebeurde dit in de haven van Vianen en niet in de sluis of midden op de Lek!

In bijgaand fotoalbum een kleine impressie van de bruiloft enanderebelevenissen in de maand juni.

Vaarvakantie 2010: Holland, Zeeland en misschien België

Slakkegangetje naar Amsterdam

Gek idee hoor. We zijn al vijf weken onderweg entoch niet verder gekomen dan Amsterdam, wat via het IJsselmeer maar een dag varen is! We doen het dus op z'n elf en dertigst. De reden dat we zo traag vooruitkomen is dat we een aantal verplichtingen in de agenda hadden staan. Op 3 juni waren we namelijk in Zaandamuitgenodigd op de bruiloft van Telegraaf-collega Cees Koring en zijn Laura. De weken daarvoor zijn we daarom op ons akkertje door Noord-Holland getuft en zijn zowel in Alkmaar, Haarlem als Zaandam een hele week gebleven. Dat is ons uitstekend bevallen want het weer was prima. We hebben de steden te voetuitgebreid verkend enin de omgeving prachtige fietstochten gemaakt.

Toerist in eigen land

We zijn toerist in eigen land. In Medemblik genoten we o.a. van het oude stoomtrammetje naar Hoorn en van een fietstocht naar pittoreske dorpjes als Twisk en Opperdoes, dwars door kleurrijke bollenvelden. In Langedijk bezochten we de Broeker veiling. Ook een aanrader! In Alkmaar lagen we hartje centrum, op slechts honderd meter afstand van de Waag en de kaasmarkt. Ook hier maakten we mooie fietstochten, o.a. naar Bergen aan Zee en door de duinen naar Egmond. In Haarlem liepen we stomtoevallig Barbera en Rob op deGrote Markttegen het lijf en kwam nichtje Barbara even op bezoek. We fietsten naar Walter en Attie in Bloemendaal en maakten met Attie een grote fietstocht door de duinen naar IJmuiden en langs het Noordzeekanaal naar Spaarndam en Spaarnwoude.

De Zaan

In Wormerveer lagen we een paar nachten bij Gerard en Janny voor de deur, schuin tegenover de Zaanse schans. In Zaandam hebben we leuk gewinkeld, fietsten we de Schermer in de rondte enontdekten we hoe mooi natuurpark Het Twiske is. De bruiloft van Cees en Laura was geweldig. We voeren met de oude sleepboot Succes naar Amsterdam waar de ambtenaar van de burgerlijke stand aan boord kwam voor de huwelijksinzegening. Vervolgens voeren webuitenom naar Muiden en via Weesp en Diemen weer terug naar Zaandam. Veel Telegraaf-collega's aan boord en heerlijk bijgekletst. 's Avonds was er nog het Zaanse jazzfestival, dus het feest hield maar niet op.

Amsterdam

Inmiddels liggen we zoals gezegd in Amsterdam. We hebben een perfect plaatsje in de rustigeSixhaven, pal tegenover het Centraal Station. Pontje over en je bent meteen in het centrum. We lopen lange afstanden door de stad en verkennen alle delen ervan. Zondag fietsten we door het Vondelpark en kwamen Yvonne tegen bij Vertigo. Kleine wereld! Het weer is inmiddels omgeslagen. Gistermiddag was het gelukkig nog mooien konden we de Jordaan eens gaan verkennen. Vandaag stortregent het aan één stuk dus blijven we aan boord en beginnen aan een legpuzzel. Heeft ook wel weer wat. Zaterdag komen Annelise en Jan over uit Noorwegen en varen een paar dagen met ons mee. We gaan dan over de Vecht naar Loosdrecht en vervolgens naar Utrecht en misschien nog door naar Gouda. Als zij vertrekken gaan wij waarschijnlijk de Lingeverkennen.Op 25 juni trouwen Anton en Pushpa dus dan moeten we in Schoonhoven zijn.

Weer thuis

We zijn weer thuis. De tocht zit er op, het avontuur is teneinde. Natuurlijk, het is heerlijk om weer in een groot bed te slapen en we genieten van de ruime wc, de eigen douche en het luxe ligbad. Maar tegelijk missen we de boot en het steeds onderweg zijn. Het moet allemaal nog even wennen.

De laatste week ging veel te vlug voorbij. Bij Lobith regende het nog wat, maar daarna klaarde het op en werd het steeds warmer. In Zutphen en Zwolle lagen we prachtig in het hartje van de stad.In Ossenzijl zijn wevanwege het mooie weereen extra dagje blijven liggen in natuurpark De Weerribben. Daar kwamen ook onze 'sabeare' (zogenaamde) kleinkinderen Fedde en Elbrich (13 en 11) aan boord om de laatste twee dagen met ons mee terug naar huis te varen. Dat was natuurlijk een feest en we hebben er met volle teugen van genoten.

Nu pakken we thuis de draad weer op. Maar ondertussen hebben we ook al weer eens stiekem op de waterkaarten gekeken naar mogelijk volgende avonturen!!

Iedereen heel hartelijk dank voor het medeleven en de spontane reacties. Tot ziens!

Marcella en Bouke

Moezel en Rijn

Onze laatste week op het water gaat nu in. Vandaag (9 juli) liggen we in het centrum van Keulen, vlakbij de dom. Vanaf hier schrijven we het laatste verslag van ons lange avontuur. Deze etappe begon 25 juni in Toul.

Toul
Donderdag 25 juni ligt de haven van Toul tjokvol omdat de sluizen op de Franse Moezel tien dagen gesloten zijn geweest voor groot onderhoud. De volgende dag gaan de sluizen weer open en stroomt de haven leeg. Nu kunnen wij er een mooi plekje uitzoeken. We bekijken de stad en de kathedraal St. Etienne. 's Avonds barst er een flink onweer los.

Politiecontrole
Als we zondagochtend 28 juni vroeg willen vertrekken komt er politie op de sluis: controle. We moeten alle papieren laten zien (gelukkig wordt er nu voor het eerst ook naar het vaarbewijs gevraagd, dus dat hebben we niet voor niets gehaald) en er wordt gekeken of de voorgeschreven brandblusapparaten, reddingsboeien en verbandtrommel wel aan boord zijn. Het enige wat we niet bij ons hebben zijn de verplichte reddingsvesten. De grap dat Marcella's cup D voldoende drijfvermogen biedt wordt gewaardeerd en we krijgen gelukkig geen boete. Bij de grote sluis van Fontenay hebben we bijna een uur oponthoud: er is een olielek in de hydraulische aandrijving van de deuren en dat moet eerst gerepareerd worden.

Millery
Na de sluis begint de Franse Moezel. Het is een mooie, brede rivier – heel wat anders dan de smalle kanalen waar we de afgelopen weken op gevaren hebben. Het is redelijk rustig met beroepsscheepvaart, maar wát er doorheen komt is ongelofelijk groot. Schepen van 135 meter lang en bijna 12 meter breed schuiven ons voorbij. We kiezen een rustige ligplaats bij het plaatsje Millery aan een dode arm van de Moezel. Maar de rivier blijkt hier bijna helemaal dichtgegroeid te zijn met wier en daar komen we in vast te zitten. Door flink voor- en achteruit te draaien met de schroef maakt Bouke toch een doorgang naar de steiger.

Metz
Van Millery varen we naar Metz. De passantenhaven ligt bijna aan de voet van de dom, op nog geen 100 meter van het centrum. Het is alweer een prachtige dag maar wel heet: 30 graden. We bezichtigen de koele kathedraal en bewonderen de ramen van Chagal. Eenmaal weer buiten slaat de hitte ons tegemoet. We hebben geen puf om door de stad te gaan lopen dus we nemen het bejaardentreintje en laten ons lui langs alle mooie plekjes rijden. Graag zouden we nog een extra dag in deze verrassend mooie stad zijn gebleven, maar ons vignet voor Frankrijk loopt af, dus we moeten verder. We vertrekken 's ochtends al vroeg maar bij de sluizen zit alles tegen en het is al bijna 17 uur als we aankomen bij Sierck-les-Bains.

Prikkeldraad
Volgens de kaart is er in Sierck-les-Bains een passantenhaven: de laatste van Frankrijk. Maar de haven is opgeheven. We zijn moe, het is nog steeds erg warm en de volgende aanlegmogelijkheid is pas over 10 kilometer. Daarom besluiten we het verbodsbord te negeren en toch af te meren aan de steiger. De poort naar de wal is afgesloten zodat we geen boodschappen kunnen halen, maar we hebben nog wat blikjes aan boord. Het is hier heerlijk rustig en we gaan allebei lekker zwemmen in de rivier. Later meert een jong Duits stel hier ook af. De man ziet kans om over het prikkeldraad te klimmen en haalt de volgende ochtend voor ons vers brood bij de bakker.

Wijnproeverij
Er zijn problemen bij de sluis van Apach/Schengen zodat we pas om 10 uur de grens over gaan. Achter ons ligt dan Frankrijk, links Luxemburg en rechts Duitsland. In Luxemburg kunnen we in de haven van Schwebsange diesel tanken voor maar 88 ct de liter. De pomp is echter leeg. Volgens de havenmeester is de tankwagen er wel met een klein uurtje maar uiteindelijk liggen we er tweeëneenhalf uur te wachten in de brandende zon. Het wordt nu wel erg laat en we zoeken een plaatsje om te overnachten. Aanlegsteigers genoeg in alle plaatsen, maar overal is de toegang naar de wal afgesloten met hoge hekken. In het Luxemburgse dorpje Ahn zien we een steiger met een laag hekje. Dat zit ook op slot, maar we kunnen er makkelijk overheen klimmen. Bij het Weingut Steinmetz staat de kelderdeur open. We gaan naar binnen, maar er is niemand. Even later komt er een vrouw uit een huis aan de overkant. Ze blijkt de moeder van de wijnboer te zijn en laat ons alle wijnen uitgebreid proeven. We kopen twee doosjes bij haar en krijgen een steekwagentje mee om ze aan boord te rijden. Daarna worden we uitgenodigd om nog een wijntje bij haar in de koele kelder te komen drinken. Zo wordt een nare dag weer helemaal goedgemaakt.

Moselherz
De sluiswachter van Grevemacher laat ons twee uur in de brandende zon wachten op een groot vrachtschip dat er zogenaamd aan komt en waarmee we dan samen zouden kunnen schutten. Het schip komt nooit. Ten lange leste laat hij ons alleen door de sluis gaan. Het blijft drukkend heet en we besluiten Trier niet aan te doen omdat de dichtstbijzijnde haven een half uur met de bus van het centrum ligt. We varen dus door en genieten van de mooie Moezel met de uitgestrekte wijnhellingen en de pittoreske dorpjes. Enig minpuntje zijn de snelle motorboten die soms voor flinke golfslag zorgen. In Pölich vinden we een beschut plaatsje in de gezellige jachthaven Moselherz.

Krappe sluisjes
Er was ons verteld dat we niet in de smalle bootsluizen op de Moezel zullen passen. Maar omdat je bij de grote sluizen soms lang moet wachten, gaan we bij Detzem toch een keer bij de bootsluis kijken. Het verval is 9 meter en het ziet er akelig krap uit. We zijn dus blij dat er een groot vrachtschip uit Dordt aankomt en we toestemming krijgen om tegelijk daarmee de grote sluis in te gaan. We maken een praatje met de sluiswachter en hij zegt dat we wel in de botensluis passen, maar dat het een kwestie van durven is omdat het maar nét kan. In Wintrich gaan we het proberen en ja hoor, het gaat precies! De sluis is 3.40 breed en wij zijn 3.20: aan elke kant dus een handbreedte over. Het is kicken dat alles zo goed gaat: net een kermisattractie.

Cochem
Van Bernkastel gaat de reis via Bullay naar Cochem. We nemen nu steeds de kleine bootsluizen en zien bij Zeltingen voor het eerst ook de bijzondere 'Bootsgasse' in werking: een smalle goot naast de sluis, waardoor een kano met een rotgang naar beneden kan spuiten. Om 10.30 meren we af aan de steiger in Cochem, waar Wout en Hannie bij ons aan boord stappen. Met ons vieren genieten we van het stadje en de terrasjes. De volgende dag is het nog steeds schitterend weer en maken Wout en Hannie in Müden het automatische schutten doorzo'n krappe bootsluis mee. We varen door naar Löf. Daar stappen zij op de trein terug naar Cochem en wij blijven er overnachten. Het is een doehetzelf-jachthaven: geen havenmeester maar een briefje met het vriendelijke verzoek het verschuldigde bedrag in een speciaal envelopje in de brievenbus doen. Leuk dat het zo kan.

De Rijn
Voor het eerst sinds ruim een week regent het. Daarom houden we het in Koblenz snel voor gezien. We gaan door onze laatste buitenlandse sluis van deze reis (onze 299ste!) en bij Deutsches Eck draaien we de Rijn op. Nu wordt het menens wat beroepsvaart betreft. Allebei moeten we voortdurend goed opletten want het is flink druk en we hebben de verrekijker er steeds bij om op tijd te kunnen zien of de schepen het blauwe bord tonen ten teken dat niet de rechter- maar de linkeroever aangehouden moet worden. Grote cruiseschepen, containerschepen en duwcombinaties van 190 meter lengte komen ons voorbij. De wind neemt toe en er vallen een paar zware buien die het zicht ook nog eens belemmeren. Bonn heeft geen stadshaven en omdat we de sterke stroom mee hebben en we daarmee met gemak 15 km/u halen, besluiten we door te varen naar Keulen. Hier nemen we voor het eerst sinds Toul een rustdag en gaan we lekker genieten van Papa Joe's Jazzcafé, het oudste van Duitsland en ons nog bekend van een vorig bezoek aan Keulen. Als ze horen dat wij met de boot naar Keulen zijn gevaren, worden we als 'helden' onthaald.

Tot slot
Daarna gaat de reis naar Düsseldorf (10 juli) en vervolgens via de Gelderse IJssel en binnendoor langs Zutphen, Zwolle en Ossenzijl naar huis. We zijn dan 75 dagen onderweg geweest, hebben bijna 2200 kilometer afgelegd en zijn 302 sluizen doorgegaan! Leuk dat jullie ons reisdagboek zo gevolgd hebben. Tot ziens!

Marne en Marne-Rijnkanaal

De onthaasting en onthechting zijn nu volkomen. Televisie kunnen we niet ontvangen en missen we ook niet. Zelfs kranten lezen we al wekenlang niet meer. Hoogstens luisteren we af en toe naar de wereldomroep. Het tempo ligt heel laag. We moeten steeds door zoveel sluizen dat we op een dag maar 20 á 30 kilometer afleggen en dat zelfs al veel vinden, want daar doen we 6 uur over.Overal varen we helemaal alleen. Slechts een hoogst enkele keer ontmoeten we een tegenligger of varen we een eindje achter een spits.

Champagnestreek
We hebben genoten van de Champagnestreek: van het landschap maar ook van de wijn natuurlijk! Tegen de wijnhellingen liggen schilderachtige dorpjes als Dormans en Vincelles geplakt. In Reuil gaan we een eindje fietsen. Op het terras van 't plaatselijke café drinken we een glaasje en 's avonds bekijken we het miniatuur champagnemuseum bij wijnboer Arnaud Billard. Natuurlijk kopen we er ook een doosje van 6 flessen van zijn beste bubbels: niet duur en erg lekker. Inmiddels hebben we buren gekregen: een jong Frans stel in een apart (woon)bootje, opgeschilderd in felle kleuren. Zij hebben ook een doosje champagne gehaald en nodigen ons uit te komen proeven. Het zijn acteurs uit Parijs, onderweg naar het grote theaterfestival van Avignon. Leuk stel, gezellige avond.

Epernay
Naar de Champagnehoofdstad Epernay is het maar een kippeneindje. We meren er de volgende dag af aan de kade van de prachtige Societé Nautique, pal onder de beroemde toren van het champagnehuis Castellane. We worden hartelijk ontvangen door de havenmeester en krijgen 's avonds een glaasje aangeboden op het terras van het clubhuis. De volgende dag maken we een fietstochtje in de omgeving. We bewonderen de statige hoofdkwartieren van de grote champagnehuizen aan de Avenue de Champagne en brengen een bezoek aan de wijnkelders van Castellane: 6 kilometer gangen in de kalkbodem. In totaal ligt er in Epernay een gangenstelsel van meer dan 100 kilometer onder de grond, helemaal gevuld met vaten en flessen die er liggen te rijpen. Zelf kopen we ook nog maar een extra voorraadje, want met het mooie weer en aanloop van andere pleziervaarders in de verschillende havens, gaat er nog wel eens een flesje open. De koelte van de grotten is weldadig, want buiten is het 30 graden.

Chalons
De 15de juni willen we vertrekken uit Epernay maar het stortregent onophoudelijk dus we blijven maar even liggen. Als 's middags de lucht lijkt te breken, wagen we het er toch op, maar al gauw komt er weer een wolkbreuk. Na de tweede sluis, in Mareuil, houden we het daarom voor gezien.. De volgende dag varen we door naar de oude stad Chalons-en-Champagne, waar we de 15e eeuwse vakwerkhuizen en de kathedraal bewonderen. We hebben een mooie ligplaats aan het park, pal naast de oude stadspoort.

Vitry
De Marne is hier voor het grootste deel gekanaliseerd. De oevers zijn soms vrij hoog en recht, met als gevolg dat we weer veel kadavers van verdronken hertjes en ander wild tegenkomen. Een naar gezicht. Bij de laatste sluis voor Vitry-le-Francois staat een absurd sterke zijstroming, vlak voor de ingang van de sluis. Dat maakt van het binnenvaren geen sinecure, maar gelukkig gaat alles goed. Direct na de sluis varen we in een aquaduct over het oeroude riviertje de Saulx heen en dan komen we aan in Vitry: een groot nautisch centrum met een kleine, gezellige jachthaven. De volgende ochtend is er markt en we gaan op zoek naar een Bricolage in de hoop iets te vinden dat als plat stootkussen dienst kan doen, zodat we straks op de Moezel in de jachtensluizen van 3.40 breed passen (onze boot is 3.20). We slaan onze slag met 5 rubbermatten: in de lengte doorsnijden, touwtje erdoor, et voilà: 10 platte fenders voor een habbekrats. 's Avonds is het feest in de stad vanwege de doorkomst van deelnemers aan de snelwandeltocht van Parijs naar Colmar, die met gejuich worden begroet.

Vergezichten
Na Vitry draaien we het Marne-Rijn Kanaal op, dat we zullen volgen tot Toul. Over een lengte van 150 kilometer krijgen we nu 101 sluizen voor onze kiezen. Bij sluis 63 'ziet' het oog ons niet maar vriendelijke voorbijgangers hangen er even een pet voor en jawel, de sluisdeuren gaan open. Het landschap is nu heel anders. Geen wijnhellingen meer maar uitgestrekte korenvelden, glooiende weilanden en mooie vergezichten. De kade van Pargny ligt vol, dus we moeten doorvaren naar Révigny, waar we mogen liggen aan de eigen kade van een VNF-onderhoudscentrum. Lekker rustig: weer helemaal alleen. We zijn dan inmiddels best moe, want al die sluizen hakken er aardig in.

Bar-le-Duc
De volgende ochtend om 9 uur staat er al een sluiswachter klaar om ons te begeleiden op onze tocht. De sluizen zijn hier nog niet geautomatiseerd en moeten dus met de hand worden bediend. Dat is telkens een heel gedoe en het wordt zeer op prijs gesteld dat Bouke meehelpt. Na Neuville geeft 'onze' sluiswachter het stokje over aan een lief meisje dat de volgende vier sluizen voor ons zal bedienen. Er is meteen sprake van wederzijdse sympathie. Ze adviseert ons niet door te varen naar Bar le Duc omdat de haven daar ingeklemd ligt tussen het spoor en de snelweg en dus lawaaiig is. In plaats daarvan raadt ze ons het kleine plaatsje Fains-les-Sources aan, op 4 km. afstand van de stad. Erg leuke ligplaats, met gratis water en stroom. Het meisje verrast ons even later met een vlaggetje van de VNF, dat ze speciaal voor ons is gaan halen en dat Bouke meteen in de mast knoopt. 's Middags fietsen we naar Bar le Duc en 's avonds wonen we op het schoolplein in het dorp een optreden van de fanfare met het plaatselijke zangkoor bij.

Bouke in de krant
Bij onze ligplaats is geen sanitair, dus we douchen zondagochtend aan dek, lekker in het zonnetje. Het is dit weekend in Frankrijk het Fête de la Musique. In Bar le Duc zijn door de hele stad straatoptredens van allerlei bands. Reuze gezellig. De regionale krant l'Est Republicain maakt een foto van Bouke als hij de banden van onze vouwfietsjes oppompt en voor de fotograaf even een dansje maakt met zijn 'zadelfluit'. Het bijschrift in de krant luidt: 'Un toeriste hollandais n'a pas hésité à jouer un petit morceau de vélo'.

Hard werken
Ligny-en-Barrois ligt 20 kilometer en 20 sluizen verder. We hebben nu 225 sluizen op de teller staan. Ze zijn inmiddels weer allemaal onbemand. Het schutten is voor ons routine geworden maar het blijft vermoeiend. We stijgen nog steeds en het water spuit met flinke kracht de sluizen in, zodat het hard werken is om de boot tegen de kant te houden. Van een andere pleziervaarder horen we dat hij 4 kilo was afgevallen op dit sterk stijgende kanaal. We hebben geen weegschaal aan boord, maar te oordelen naar de iets ruimer zittende broeken raken ook wij een paar kilootjes kwijt. Naar Demange is het nog eens 21 kilometer met 21 onbemande sluizen. Het landschap is adembenemend mooi. Opnieuw komen we helemaal niemand tegen en hebben we weer een ligplaats voor onszelf. We wanen ons alleen op de wereld.

Lange tunnel
Vanochtend (24 juni) moesten we al om 8 uur door de sluis van Demange omdat om 8.30 het dagelijkse konvooi met de elektrische sleepboot door de 4,8 kilometer lange tunnel van Mauvages vertrekt. Maar we zijn de enigen en daarom mogen we bij wijze van uitzondering op eigen kracht varen. Het is echter wel verplicht dat de sleper, die zich tergend langzaam voortbeweegt aan een ratelende ketting, voor ons uit gaat. Een dik uur later komen we de tunnel uit. Nog 2 sluizen en dan zijn weop het hoogste punt van deze reis beland. Alleen al de laatste 60 kilometer zijn we 175 meter gestegen! Vanaf hier tot Uitwellingerga zullen we alleen nog maar zakken.Vlak nade tunnel stuiteren we in recordtempo bergafwaarts: 35 meter naar beneden via 12 sluizen over 9 kilometer. Even na het middaguur komen we aan in Void. Morgen gaat de reis naar Toul en daarna draaien we de Franse Moezel op. Zo schuiven we langzaam op richting Duitsland.