19/6 Plau-Malchow

Van Plau naar Malchow is maar een klein stukje. De zon schijnt nog steeds volop en het is 24 graden. In Malchow vinden we een ideaal plaatsje in de hoek van de stadshaven: achter en opzij aan de kade met aan de andere kant het meer en de rondvaartboten. De haven blijkt zelfs te beschikken over een wasmachine en droger, dus meteen maar weer eens het beddengoed, de spijkerbroeken en de handdoeken wassen. Buurvrouw is me helaas net voor, maar ze geeft me een seintje zodra de machine klaar is met haar eerste lading en die van mij er in kan. De havenmeester staat er op dat hij eerst tekst en uitleg geeft over de machine. Het is dan ook een veel te gecompliceerd ding. Zó geavanceerd, dat je zelfs de gewenste taal kunt instellen. Buurvrouw zet de knop per ongeluk op Bulgaars en we krijgen samen vreselijk de slappe lach. Als even later ook nog de buurman van een boot verder met z'n wasje komt en we de was van een derde, onaardige, mevrouw opzij schuiven om de buurman voorrang te geven, krijgen we met z'n drieën opnieuw de slappe lach. Juist als we allemaal tegen de wasbakken geleund staan en het luidkeels uitscháteren, komt de havenmeester binnen. Hoofdschuddend kijkt hij van de een naar de ander, mompelt dan iets van 'gemütlich hier' en vertrekt. We hebben het hart niet hem te vertellen van het Bulgaars op de machine. En trouwens - 95, 60, 40 en 30 begrijpen we toch wel, ongeacht welk abracadabra er naast staat. Het wachten op de droger duurt buurman te lang. Hij wil de was op de boot drogen, maar heeft geen knijpers genoeg. Ons droogmolentje brengt uitkomst.

Sluizen: 0. Motoruren: 2.2.

18/6 Waren-Plau

We worden wakker van de zon in een strakblauwe lucht. Heerlijk! Gauw nog even verse broodjes halen en dan varen we de haven uit. Het waait wel flink maar het wordt lekker warm. We varen over de Köpliner- en Fleesensee waarlangs we gisteren hebben gefietst en zijn onder de indruk van de afstand! Bij Malchow gaan we door de oude draaibrug die inmiddels een rijksmonument is, en waar de brugwachter met een schepnetje hengelt om een vrijwillige bijdrage in de onderhoudskosten. Daarna volgt de grote Plauer See en kort na het middaguur komen we aan in het middeleeuwste stadje Plau. We vinden een mooi plaatsje langs de boulevard. Bij de visboer even verderop, die zelf vist en rookt, kopen we een grote gerookte paling voor op onze lekkere broodjes. Mmmmmm!!! Plau is erg toeristisch maar wel mooi: veel vakwerkhuizen en kleine keienstraatjes. De antieke hefbrug van Plau is ook een monument. Het wordt 's middags steeds warmer en om een uur of vijf komt er een flinke onweersbui. Dat duurt maar even en daarna trekt de lucht weer schoon en schijnt de zon weer.

Sluizen: 0. Motoruren: 2.3

17/6 Waren

Het fietsen is ons goed bevallen en het is mooi weer, dus we trekken er weer op uit. In een boekje hebben we een fietstocht zien staan rond de Köpliner- en Fleesensee. Een tocht van maar liefst 52 kilometer (plus voor ons nog een paar extra kilometers naar het begin van de route), maar ach, we hebben de hele dag de tijd dus dat moet lukken. De route wordt goed aangegeven en bestaat afwisselend uit zandweggetjes en konijnenpaadjes en soms een stukje asfaltweg, voert door bossen en langs meren. We komen langs uitgestrekte akkers met langs de randen brede velden klaprozen, korenbloemen en margrieten. In een restaurant onderweg drinken we koffie en in Nossentin stoppen we voor een 'Strammer Max', oftewel een uitsmijter in een klein restaurantje met een tafeltjes in de tuin. Als we verder fietsen blijkt helaas al gauw dat m'n band lek is. Dat wordt dus steeds pompen. We hebben dan nog ruim 30 kilometer te gaan en gaandeweg loopt de band steeds sneller leeg. Dat betekent elke 2 km stoppen om te pompen. Daarna een stukje heel hard fietsen om zoveel mogelijk meters af te leggen voor de band weer leeg is. Pfff, dat hakt er in. Gelukkig is het niet zo erg warm dus we houden het vol. Alleen de laatste 3 kilometer moeten we lopen. Aan boord vindt Bouke het lek (een scherp stukje van een kiezelsteentje) en plakt de band. Daarna zijn we wel toe aan een koud pilsje resp. glaasje rosé!

16/6 Waren

Bij de VVV geven we ons op voor een 4,5 uur durende fietstocht door het Müritz Nationaal Park, onder begeleiding van een gids. Voor deze tocht moeten minstens 8 deelnemers zijn. Wij blijven steken op 6 maar gelukkig neemt de gids daar toch genoegen mee. Het is een leuk klein ploegje. De gids vindt vouwfietsen in principe niet geschikt voor de zandpaden door het bos, maar onze Dahons met grotere wielen keurt hij gelukkig toch goed. Hij neemt ons via de de kleinst mogelijke slingerpaadjes en zandweggetjes naar verschillende vogelkijkhutten. Onder de balken zitten tientallen zwaluwnesten en de zwaluwen vliegen zo dicht langs ons heen dat we de wind van hun vleugels langs onze wangen voelen. We zien een paar visarenden en héél, héél in de verte ontwaren we met behulp van de kijker een zeearend. Ook zien we op een boomstam aan de rand van een vennetje een stuk of zes adders liggen. Aan het einde van het park is een vistors center waar we nog even naar beelden kijken van de live camera die op de horst van een visarend sgtaat gericht. Onderweg zagen we het nest, bovenop een hoogspanningsmast. Terwijl we de film zien valt er buiten een flinke plensbui maar als we weer buiten komen, is het droog. De gids heeft overal ruim de tijd voor genomen dus al met al zijn we 5,5 uur met hem onderweg geweest. We krijgen nog een compliment voor onze vouwfietsen. Hartstikke leuke dag gehad.

15/6 Mirow - Waren

Vandaag zijn we het grote Müritz-meer overgestoken. Dit grootste binnenmeer van Duitsland is 28 km lang en 14 km breed. Het kan er met een beetje wind flink spoken, maar wij hebben daar gelukkig geen last van. Het zonnetje schijnt en er staat niet veel wind. Pas later, als we zijn aangekomen in de Stadthafen van Waren, begint de lucht weer te betrekken. Het wil nog steeds niet echt lukken met de zomer. Waren is een mondaine badplaats: een soort groot Volendam of zo je wilt, een klein Saint Tropez. De haven ligt pal aan een flaneer-boulevard en het wemelt er van de restaurantjes. Bij de VVV hebben we voor morgenochtend een fietstocht door het
Müritz Nationaal Park geboekt, onder begeleiding van een gids die ons hopelijk de zee- en visarenden zal laten zien. We blijven hier het weekend liggen en willen daarna nog door naar Malchow, vlakbij Schwerin. Het zou leuk zijn als we daarna door konden varen richting
Elbe en dan verder via het Elbe-Seitenkanaal tot Wolfsburg. Maar als de waterstand van de Elbe nog steeds te laag is, houden we het in Malchow voor gezien en keren we langzaamaan terug richting Berlijn en pakken we daar het Mittelland-kanaal weer op.

Sluizen: 1. Motoruren: 4.5

14/6 Fürstenberg - Mirow

's Morgens natuurlijk lekkere taartjes gehaald bij de Konditorei want ik ben jarig. Eigenlijk waren we van plan nog een dagje te blijven liggen en wat te gaan fietsen in de omgeving, maar het weer is niet echt aanlokkelijk: koud en bewolkt. Dus we schuiven toch maar weer een stukje op. De natuur wordt steeds mooier. De rivier rijgt de meren aaneen als een snoer kralen.
Afwisselend varen we door smal water en over brede meren, omzoomd door bossen en heuvels. Overal rust en ruimte. Helaas zien we nergens de zeearenden die in dit gebied moeten voorkomen. Hopelijk komen we die verderop nog tegen. Het blijft de hele dag bewolkt, maar het is droog dus we klagen niet. Een eindje voor Canow pikken we een zeilboot op met pech en slepen deze naar de sluis. Daar is een hele opstopping van pleziervaart. We moeten drie schuttingen voor laten gaan en dat duurt alles bij elkaar ruim een uur. Bij Mirow staan allemaal kleine boothuisjes op palen, het lijkt wel of we in Thailand of Cambodja varen. In Mirow vinden we een ligplaats in het piepkleine stadshaventje, eigenlijk gewoon een sloot met een steiger. We
bezoeken het 'Paleis van de drie Koninginnen' en lopen wat rond in het stadje. Als we later aan boord een verjaardagsdrankje nemen, komt de havenmeester langs. Ze hebben hier een rare manier van rekenen: een dubbeltje per meter per uur. Verplicht te betalen van
18.00 tot 09.00 uur, oftewel 15 uur. Dat is dus gewoon 1,50 per meter, wat in ons geval neerkomt op 13.50 per nacht. Daarmee is dit armetierige haventje meteen de duurste overnachting van de hele reis. Het grappigst is de borg van 10 euro die we moeten betalen voor de
sleutel van de wc. De havenmeester zegt dat hij ons dat geld morgenochtend om 08.30 uur weer komt teruggeven. Daarna mogen we de sleutel gewoon houden totdat we weggaan. Bij vertrek de sleutel graag in de brievenbus gooien. Waarom dan die borg? Doorgeschoten ambtenarij. Het blijft toch een beetje DDR.

Sluizen: 4. Motoruren: 4.8

Fürstenberg

Het voormalige concentratiekamp Ravensbrück ligt vlakbij de haven van Fürstenberg. We lopen er 's morgens vroeg heen en stappen in een wereld die nog altijd duister en beklemmend is. Bij het visitors center kopen we een plattegrondje. 'Maar de toegang is gratis,' zegt de receptioniste trots. 'Ja natürlich,' floep ik er meteen een beetje kwaad uit. Makkelijke boosheid achteraf, denk ik later met enige spijt. In het met grijze sintels bedekte terrein zijn de afdrukken te zien van de plaatsen waar eens de barakken stonden. De Russen hebben ze afgebroken. Van het kamp staan alleen nog de werkplaatsen, de verblijven van de bewakers, het crematorium en de gevangenis overeind. IJzingwekkende aandenkens aan een tijd die nog niet eens zo ver achter ons ligt. Schrijnend is de tegenstelling met het mooie meer op de achtergrond.

Terug in de haven blijft het beklemmende gevoel. Wég uit deze omgeving. We vertrekken uit de
haven, gaan door de sluis en vinden een rustig plekje aan de andere kant van Fürstenberg, achter een andere Nederlandse boot van een ouder echtpaar uit Amersfoort. Met de vriendelijke buurman gaan we 's avonds in het dorp op een groot scherm naar de voetbalwedstrijd
Nederland-Duitsland kijken. Werden we dus wederom niet echt vrolijk van. Maar van de aardige buurman wel.

Sluizen: 1. Motoruren: 0.3

12/6 Zehdenick - Fürstenberg

De regen plenst met bakken uit de hemel als we door de sluis van Zehdenick gaan. Direct daarna is een jachthaven met een dieselpomp aan het water. Voor de zekerheid latenwe er de tank maar even volgooien. Gelukkig hebben we niet zo erg veel nodig want de afzetter blijkt maar liefst € 1.75 per liter te rekenen! Het wordt droog en even later breekt de zon ook weer door.
De rivier slingert zich hier met een onafzienbare reeks haarspeldbochten door het steeds wisselende landschap en het hoogteverschil wordt overbrugd met vier zelfbedieningssluizen. Het
schutten gaat redelijk snel. We varen over verschillende meren en meertjes en wanen ons soms in Finland. Als we uiteindelijk om een uur of vier over de Stolpsee richting Fürstenberg varen, wordt de lucht pikzwart en begint het te donderen. Boven Templin zien we een
gigantische plens water neerkomen, maar de bui drijft mooi om ons heen en als we aan de steiger liggen in de haven van Fürstenberg breekt de zon alweer door.

Sluizen: 5. Motoruren: 3.4